Vorige week zondag ben ik alleen op pad geweest naar een tempel. Het si een aardig stukje wandelen, maar wel mooi langs een rivier. Ook kwam ik mooie bomen tegen waarin allemaal grote vleermuizen zaten, hingen en omheen vlogen. Ik was natuurlijk netjes op tijd voor de meditatie, maar uiteraard zijn het Sri Lankese tijden die je afspreekt dus was de rest een half uur later. Onder begeeiding van een vrouwelijke Non twee uur durende meditatie gehad en weer terug gehobbelt naar huis.

Toen ik terug kwam ben ik meegegaan met een aantal mensen naar een ' secret' place. Hop in de bus en op weg. Alsof ik al niet bezweet genoeg was. Met de belofte van water vond ik dit echter niet erg. The Knuckles range is een bergrug met onverharde kronkelwegen en thee, veel thee. We waren op weg naar een waterval, maar onderweg kwam de stortbui. we konden niet verder vanwege loedzuigers. Dan maar naar een andere plek. Na rondvragen nam Jay (zijn sri lankese naam is onuitspreekbaar) ons mee naar een ander te bepalen rivier. Hij wist zelf ook niet waar het was. Met een shortcut bewandelen we de berg. heerlijk om af te dwalen, uit te glijden, door verlaten huisjes te lopen en over rosten te klauteren. Uiteindelijk hoorden we een rivier en vonden we na lang zoeken een plek met een soort van waterval waar we konden zwemmen. Dat was heerlijk. Snel weg bij de schemering en gelukki biedt een zaklamp licht in het donker. Bij de bbq plek terug gekomen werden we gewaarschuwd voor ' wild pigs' die schijnbaar erg gevaarlijk zijn hier (en groot). Genoeg pigs gehoord, gelukkig niks gezien. Wel n paar bloedzuigers die ik van mn benen moest plukken. Het zijn net een soort wormen, maar haast onvoorstelbaar hoe snel die krengen zich volzuigen met bloed. De terugweg ging iets anders dan gepland. de Sri lankezen zouden ons meenemen als ' friends' , maar vroegen om geld voor de man waar we uiteindelijk gegeten hebben. Yleen, de vrouw die ik vrijdag heb ontmoet voelde zich hierdoor beschaamd in haar vertouwen, omdat dit niet de afspraak was en vertaalde dit in best grove autralisch geblaat: ' Fuck off, Shut up asshole' etc. je kon er niet omheen en de Sri Lankese mannen ook niet die in hun ego gekrenkt waren en blijkbaar hun scheldtaal ook paraat hadden. Na een kleine fysieke confrontatie en ' 14 dagen gevangenis is niks voor mij' voelde ook ik me niet meer prettig bij de situatie. Ik hou eigenlijk sowieso niet van aggressieve mensen. So far voor de mind fullness meditatie van deze ochtend. Uiteindelijk wel veilig thuis gekomen en de mannen netjes een hand geschud waarbij ik een briefje in mijn hand gedrukt kreeg. ' please don't misunderstand my bahavior. Can you call me please'. Nou, laten we dat toch maar niet doen.

maandagochtend vroeg op weg gegaan naar het shelter. Ik wil er veel over vertellen, maar merk dat ik eerst nog een hoop van afgelopen week moet verwerken. Ook heb ik niet perse zin om andermans ellende hier op het internet te knallen. De meiden hebben ion elk geval genoeg ellende meegmaakt en mijn taak is om hen een superfijne tijd te bezorgen, samen te leren en veel te lachen. Dat hebben ze dan ook gedaan! We hebben armbandjes gemaakt en veel crafts zoals mandala's en lantaarns maken. Ook heb ik door middel van spel Engelse les gegeven en heb ik hen een aantal liedjes geleerd. Donderdagohctend hebben we the dutch games gedaan waar de meiden heerlijk van genoten. Donderdag middag hebben we pannen koken gebakken. Zelf kokosmelk maken en de meelwormen uit het meel zeven:P Blijkbaar gaan manchetes en ik best goed want het lukt prima om de kokosnoten open te maken!

De leidende vrouwen zelf en de meiden ook spreken bijna geen woord engels. Handen en voeten werk dus. Ontbijt, lunch en dinner si rijst, rijst en rijst. Soms verlang ik naar ander eten en wordt ik moe van vitaminegebrek. Toch ben ik dankbaar dat de meiden in hun middeleeuwse keuken op vuur voor ons een prakje maken.

In de avond nemen we het eten mee naar ons huisje aan de overkant van de straat. Echt trek hebben we dan niet; onze poging te verdoezelen dat we niks hebben gegeten 's ochtends lukte ons echter niet zo goed. De plaatselijke zwerfhonden kregen het namelijk ook niet weg,

In het huisje slapen we op een matras van stro en hebben we een bucket douche. Dat matras is vreselijk want heb overal pijn, maar die bucket shower is best lekker. Voordat we van de badkamer gebruik konden maken heb ik echter eerst de rode mierenplaag die in de wc genesteld was ' geterminate'.

Gisteren heb ik afscheid van de meiden genomen. Dit was niet leuk, maar het hoort erbij. In een week lieve vrienden gemaakt en veel mogen ervaren. Er zijn nog veel meer verhalen, maar stiekem geen zin om meer uit de doeken te doen op dit moment. Vanavond dan toch echt de berg op!

Liefs,

Sas

ps. bedankt voor alle lieve smsjes en berichtjes